Johann Christoph Friedrich Bach (21 juni 1732 – 26 januari 1795) was een Duits componist. Hij was de vierde zoon (en het negende kind) van Johann Sebastian Bach en Anna Magdalena Bach. Hij studeerde rechten aan de Universiteit van Leipzig, maar de muziek trok hem meer aan. Hij leerde muziek van zijn vader en bracht vanaf 1750 zijn verdere leven door in Bückeburg, bij graaf Willem van Schaumburg-Lippe, eerst als klavecinist, vanaf 1758 als concertmeester.









Hij is het meest bekend door zijn composities van oratoria, maar hij componeerde daarnaast 20 symfonieën, concerto's, sonates en kamermuziek. Een belangrijk deel van zijn in handschrift overgeleverde werk, dat zich sinds 1917 in het Staatliches Institut für Musikforschung te Berlijn bevond, werd tijdens de Tweede Wereldoorlog vernietigd.