Charles Edward Ives (Danbury, Connecticut, 20 oktober, 1874 – New York, 19 mei 1954), was een Amerikaans
klassiek componist. Hij wordt algemeen gezien als de eerste Amerikaanse klassieke componist van
internationale betekenis. Het uit Nederland afkomstige Ives Ensemble is naar hem vernoemd.
Ives werd in Connecticut in de Verenigde Staten geboren als zoon van een leider van een militaire kapel
en kreeg van hem op jeugdige leeftijd al muzieklessen. Op de Yale Universiteit studeerde hij muziek bij
Horatio Parker. Toen hij afgestudeerd was besloot hij van de muziek geen beroep te maken, omdat hij bang
was muzikale compromissen te moeten maken. In plaats daarvan zocht hij een beroep in het verzekeringswezen
en was daarin tamelijk succesvol. In zijn vrije tijd componeerde hij en werkte hij als organist.
Na zijn huwelijk verhuisde hij naar New York en verdiende zijn brood met zijn eigen verzekeringsmaatschappij,
Ives & Myrick. Daarnaast bleef hij componist tot hij zijn eerste hartaanval kreeg in 1918. Daarna componeerde
hij nauwelijks nog. Ives stierf in 1954. De handschriften van Ives' composities worden bewaard in de
bibliotheek van Yale University.
Zijn muziek bevat veel oorspronkelijke elementen die men eerder bij avantgardecomponisten als
Stravinsky of Bartók zou verwachten. Veelal paste Ives vernieuwingen eerder toe dan zij of welke andere
componist ook. Bitonaliteit en polyritmiek, citaten uit andere composities, aanhalingen van kerkelijke
gezangen kenmerken zijn werken. Tot de liederen en hymnes die regelmatig terugkeren behoort bijvoorbeeld
Columbia, the Gem of the Ocean (met name in het slot van de Tweede Symfonie).
Tijdens zijn leven werd Ives' muziek maar hoogst zelden opgevoerd. Pas toen hij de zeventig naderde
kwam er meer belangstelling voor zijn werk. Leonard Bernstein, Elliott Carter, Henry Cowell, Lou Harrison,
Bernard Herrmann, William Schuman, Nicolas Slonimsky en Leopold Stokowski behoorden tot degenen die
de muziek van Ives onder de aandacht brachten. Arnold Schönberg noemde Ives een 'monument van artistieke
integriteit'. De miskende componist werd nu beschouwd als een van de 'Amerikaanse originelen', iemand die
op geheel eigen wijze, zonder dat hij dat van iemand geleerd had, de Amerikaanse geest en Amerikaanse
volksmuziek in zijn werk tot uitdrukking deed komen.
Sinds de jaren zestig wordt het werk van Ives regelmatig uitgevoerd, vooral de symfonische werken,
de pianosonate Concord en bijvoorbeeld The Unanswered Question.
De muziek die je hoort is een fragment uit "The Unanswered Question".