Het orgel van Schonat/Van Hagerbeer in de Nieuwe Kerk in Amsterdam

Het hoofdorgel van de Nieuwe Kerk te Amsterdam werd in de jaren 1650-1655 gebouwd door Hans Wolff Schonat als instrument met 26 registers verdeeld over twee klavieren en pedaal. Aan de vormgeving werkten mee Jacob van Campen (ontwerp orgelbalkon en orgelkast), Artus Quellinus (beeldhouwwerk) en Jan Gerritsz. van Bronckhorst (beschildering luiken). Jacobus Galtusz. Van Hagerbeer en Roelof Barentsz. Duyschot vergrootten het orgel tussen 1668 en 1673 aanzienlijk o.a. door het toevoegen van een derde klavier en het op ongekend grote schaal toepassen van pijpverdubbelingen.

In de 19e eeuw verrichtte de firma Bätz uit Utrecht diep ingrijpende werkzaamheden aan het orgel: de toonhoogte werd verlaagd, een aantal registers werd vervangen, een tweetal tongwerken toegevoegd en het grootste deel van de pijpverdubbelingen verwijderd.
In het begin van de 20e eeuw tenslotte werden de oorspronkelijke balgen weggehaald.

In 1981 voltooide de firma Marcussen & Son uit Abenraa (Denemarken) een algehele restauratie van het orgel naar de situatie van 1673. Het instrument heeft 48 registers en 5005 sprekende pijpen. Het is uniek vanwege het toegepaste springladensysteem en de aanwezigheid van de vele pijpverdubbelingen.


Op 2 februari 2002 vond in deze kerk de trouwplechtigheid plaats van Zijne Koninklijke Hoogheid Prins Willem-Alexander met de Argentijnse Máxima Zorreguieta.
Op de achtergrond hoor je een fragment van het orgel.